Waarschuwing: dit wordt een baalblogje.
Ik zit deze week een beetje in de knoop met mezelf. Ik ben zo zenuwachtig voor volgende week, kan niet wachten tot we eindelijk met de fertiliteitsarts mogen praten. Het is het enigste waar ik aan denk.
Ook kan ik ieder moment ongesteld worden. Ik had mijn menstruatie eigenlijk al verwacht maar ik denk doordat ik er weer zo mee bezig ben, dat het weer uitgesteld wordt. Ik voel al wel een kleine week krampen en heb een paar keer een heel klein beetje bloed gehad met afvegen maar het zet nog niet door.
Ik hoopte zo dat ik nu misschien wel zwanger was en vroeg op een teken van boven. Nou dat heb ik gekregen, vannacht heb ik gedroomd dat de zwangerschapstest positief was en dat ik zo blij was dat ik moest huilen. Toen ik wakker werd was ik zo verdrietig dat het maar een droom was..
En vanochtend had ik een beetje roze bloed bij het afvegen dus ik was zo boos op mezelf dat ik mezelf weer helemaal gek heb lopen maken! Bah!
Maarja wat wil je, je wordt ook langzaam helemaal gek gemaakt bij elke zwangere vrouw die je ziet, bij elke baby die voorbij komt op tv. Net nog stond ik in de rij bij de kassa, toen stonden er 2 vrouwen vrolijk te kletsen over hoe mooi zwanger de ene vrouw was. Dan denk je echt, ja tuurlijk dat kan er ook nog wel even bij zeg!!
Ik hoop dat mijn menstruatie zich snel meld, want anders kan de fertiliteitsarts dinsdag geen inwendige echo maken en kan ik me daar weer weken lang over op lopen vreten.
En dan is dit nog maar het begin. Wat zal ik het moeilijk krijgen met wat nog komen gaat met alle onderzoeken en het wachten op de daarbij behorende uitslagen. Geduld zou hierbij wel handig zijn, alleen jammer dat dat in mijn woordenboek niet voorkomt.
reacties (0)